2026
BEDRIJVENBEZOEK BLOEMBOLLENBEDRIJF RUITER- WEVER EN ENDENMUSEUM IN ANDIJK
OP 23 JANUARI 2026
Op de koude middag staat de bus al om 12.45 klaar om alle 66 mensen al warm binnen te laten.
We gaan op weg naar Andijk. Piet Reus heet iedereen welkom en hoopt dat we er samen een mooi middag van maken.
De voorste 30 mensen stappen uit bij Ruiter Wever . Daar staat Stef al klaar en nodigt ons uit om naar boven te gaan in de kantine, waar de koffie en gebak al klaar staan voor ons.
Dan vertelt hij dat hij de derde generatie is, in 1944 is zijn opa Jan ermee begonnen op de Zesstedenweg. Daarna zijn vader Jan en moeder Carla op de Corn. Kuinweg in 1969 opgestart en nu hebben hij en zijn broer Niels sinds 2012 het bedrijf overgenomen.
Stef heeft een mooie dia-presentatie, Ze proberen zoveel mogelijk duurzaam en biologisch te werken.
Ze telen tulpen op 65 tot 100 ha. en broeien 22 miljoen tulpen.
Ze zijn zelfvoorzienend van tulpenbol naar bloemen. Het land waar ze de bollen op gaan planten, wordt eerst ingezaaid met grassen en kruiden, om goede voedingselementen voor de bollen te hebben. Bemesten vóór en tijdens de planttijd. Alles wordt in de gaten gehouden met bodemsensoren en met weerstations. Ook maken ze gebruik van drones om de bodem van de velden te verkennen.
Ze hebben veel contact met de Wageningen Universiteit en delen hun expertises met andere bollenbedrijven. Ze werken met 8 personeelsleden en er komen zo’n 25 arbeidsmigranten, waarvoor ze eigen appartementen hebben op hun terrein.
Dan worden we verdeeld in 3 groepen en gaan de kassen in.
De bollen worden op steeltjes geplant in bakken met een bodem water en gaan dan 10 tot 20 dagen de cel in. Daarna worden ze in grote bakken geplaatst en rijden ze volautomatische de kassen door., met verschillende warmte en koude gedeelten en lichtinvallen. Wat een techniek zeg onvoorstelbaar.
Het duurt nu 4 weken van bol tot tulp, dat wordt minder als het naar de lente gaat.
Ze trekken tulpen vanaf half december tot moederdag. Ze leveren dan continu orders uit, in alle kleuren, veel gaat er naar Duitsland in bossen van 7,9,15, maar ook 25 of 50 tulpen .
Er stonden kassen vol tulpen klaar voor vervoer naar Duitsland.
Wat een geweldig bedrijf, we bedanken Stef, wensen ze veel succes en krijgen allemaal een bosje tulpen mee.
Dan weer de bus in, de volgende groep is al naar binnen en wij gaan naar het
EENDENMUSEUM IN ANDIJK
We komen binnen in de gebouwen en zien overal al de kleurige Citroën-auto’s staan.
We mogen doorlopen en de koffie met gebak staan al voor ons klaar.
Dan begint de presentatie door Wil Aker. De verzameling van het museum is sinds 1995 bijeengebracht door Edwin Groen, die in dat jaar een eend voor zijn dochter kocht.. Aanvankelijk begon het in Winkel. De verzameling telde op dat moment dertig exemplaren, dan naar het Waarland. in 2017 werd het museum in Andijk met een oppervlakte van 5.000 m². geopend. Dan beginnen we met de rondleiding met Hans. De eerst Citroën komt uit 1919. In 1949 is er begonnen met de fabricage van de Deux Chavaux (de Eend) er zijn er 5 miljoen gemaakt. Eerst alleen in het grijs, in latere jaren in allerlei kleuren in heel veel landen.
De collectie bestaat in 2019 uit 308 auto’s die allemaal van elkaar verschillen. Een van de stukken is een eend uit 1949 .In het museum staan ook auto’s die van de eend zijn afgeleid, zoals de Citroën Ami, Dyane en Méhari. Ook zijn er andere Citroëns te zien, zoals de Snoek (ID/DS) en allerlei varianten van de bestelauto HY. We zien de Citroën SM van Johan Cruijff. Ook de groene Citroën 2CV van de film Flodder. Maar ook verschillende besteleenden.
Dan lopen we door het rariteitenkabinet met kleine auto’s , zoals de Messerschmidt, de Goggomobil, Vespa en Dafjes, Heinkel en Bugatti.
En ook een bedmobiel.
Echt een bijzonder museum met zoveel, zoveel eendjes..We bedanken onze rondleider en stappen weer in de bus, op weg naar de Stek .
Daar wacht eerst een borrel. Nico Nieuwendijk bedankt Piet Reus en Jan Broersen voor de organisatie en dan staat er voor ons een heerlijk koud/warm buffet, waar we allemaal lekker van eten.
Om 8 uur bedankt Piet Reus ons allemaal en wenst ons wel thuis en graag tot een volgende keer.
Het was weer een interessante, leerzame middag en gezellig met alle vrienden.
Ria Botman
2025
28 juni gezellige middag voor de vrijwilligers van JOHANNES DE DOPER
aangeboden door de vrienden van Johannes de doper
Met de keuze : een fietspuzzelrit en jeu de boule in de Woid Lutjebroek
Klaarstaan om één uur, voor de fietstocht bij de kerk.
Met vele rechterhanden een puzzelrit gemaakt
is niet vanzelfsprekend juiste code wordt gekraakt.
Met een praatje links en rechts even stoppen, een probleem
goed lezen van belang en je fietst echt niet alleen
De tocht op de pedalen Appie H. kijk daar staat Piet
Een sapje aangeboden Een appeltje weigeren we niet.
In Lutjebroek gekomen Enkhuizen, Streekbos, Weelenpad
na vele conversaties Hebben we het wel gehad.
Over het kerkpad lang St.Nic naar de banen Jeu de Boule
en daar aangekomen zoeken we een bank of stoel.
De tocht der tochten fietsen doen we mee om mee te doen
Met elkaar in het mooiste buiten organisatie verdiend een ZOEN.
De liefhebbers nog even op de baan in de Woid
Koffie,thee, fris, limonade , hapje en vooral gezellig samen vrijwilliger zijn.
Later tijdstip naar de De Stek, geproost op elkaar onze levende Kerk.
De barbecue op temperatuur gebracht en heerlijk gegeten
Sfeer formidabel en (mooi anzitte, met Jan en alleman)
Eigenlijk was iedereen winnaar, viel iedereen in de prijzen!
EN TOCH
Dank voor het organiseren, van deze feestelijke bijeenkomst. aan : Piet Reus , Peter van Staveren en Jan Broersen en Piet Buysman en de Stek en Slager de Haan
Truus Peerdeman!!
EEN GEWELDIGE DAG IN JOURE. (2025)
De Vrienden van Johannes de Doper hadden voor de parochianen van Grootebroek een uitstapje georganiseerd naar Joure. Een klein stadje in Friesland, althans zo lijkt het, maar volgens de inwoonsters van Joure heeft Joure nooit geen stadsrechten gekregen, maar het is slechts een “vlecke” in Friesland. Die opmerking geeft toch aan, dat de inwoners heel bescheiden zijn wat betreft hun woonplaats.
Het was schitterend weer. Het zonnetje scheen uitbundig. Drie en vijftig mensen stonden mooi bij Happy Days te wachten op de bus. Na vertrek met de bus, reden we over de dijk Enkhuizen – Lelystad, door Flevoland, over de Ketelbrug, door de N.O.P. langs Lemmer naar de ”vlecke” van Douwe Egberts. Tijdens de reis hield Nico Nieuwendijk een praatje over fondsenwerving en de doelstelling van De Vrienden van Johannes de Doper. Na aankomst werden we verwelkomt door een vriendelijke mevrouw van het Douwe Egberts museum. We werden getrakteerd met verse koffie of thee van Douwe. Met daarbij een aangeklede Oranjekoek. Allemaal dik voor elkaar en iedereen was bloid. Daarna werden de mensen in kleine groepjes verdeeld en staken we de straat over naar het museum. En wat was het verrassende? Het was geen gebouw waar allemaal spullen over koffie- en thee bereiding verzameld waren. Nee het was veel mooier. Het museum bestond uit een woonhuisje, en de voormalige bedrijfsgebouwen met de werkplaatsen en machines van de Douwe Egberts fabrieken. Het leek wel of de werklieden even weg waren om te gaan eten of zo. Het Douwe Egbertsbedrijf brandde niet alleen koffiebonen en bereidde thee. Ook een drukkerij, een koperslagerij, en een geelkopergieterij waren onderdeel van het bedrijf .
Een mevrouw van de VVV kantoor vertelde dat de schooltijden in Joure precies gelijk liepen met de werktijden van de Douwe Egberts fabrieken. Het was namelijk altijd de gewoonte geweest dat het personeel van het bedrijf onder de middag naar huis ging om warm te eten. Uiteraard met de kinderen.
Via een klein loopstraatje, bestaande uit Friese geeltjes (stenen), kwam men bij het eerste huisje terecht. Dat was het woonhuis van de oprichter Douwe Egberts. Een piepklein huisje, bestaande uit drie vertrekjes en een bedstede. De bedstede was zo klein dat je er alleen zittend kon slapen. Daarna was er in het volgend huis de werkplaats van de koperslagers. Compleet met ponsen en een tiental verschillende (bol)hamers.
Verder, langs het water, voerde het straatje naar een gebouw dat vol stond met oude kostbare Friese uurwerken. Joure was in vroegere tijden beroemd om zijn tiental werkplaatsen waar grote staande klokken op bestelling werden gemaakt. Al slenterend op je gemakkie, over een smal bruggie, kwamen we terecht in de drukkerij. Met de nog enige ouderwetse drukmachines van de firma Heidelberg. Met een hand aangedreven persje, kon je ook zelf een boeklegger drukken. Met zoveel oude spullen om je heen, zittend in het zonnetje, kwamen van verscheidene jongeouderen ook herinneringen naar boven, over hoe het vroeger toeging op de bouw en in de bouw. Het ene verhaal – echt waar hoor – nog sterker dan het andere.
Na dat alles gezien was namen we afscheid van Douwe Egberts en gingen we naar het zalencomplex `t Haske. ( het haasje op zijn Hollands) het was iets van tien minuten lopen. Maar dat was wel fijn na het vele slenteren door het museum. In een van de zalen werden wij onthaald met een heerlijke lunch. Met soep, en allerlei soorten brood en beleg. Daarna was het tijd over om de “vlecke op eigen houtje te bezoeken. In de brede winkelstraat van Joure, met veel terrassen was het heel gezellig. Enkele oude klokkenwinkels vielen op. Op uitnodiging van een van de winkeliers om binnen te komen, waande wij ons in een soort klokkenmuseum. Met allerlei soorten hang- en staande klokken, en een aantal grote uurwerken voor kerktorens. De eigenaars hadden hun huiskamer gewoon in de winkel. Wel zo gemakkelijk.
Nadat het zonnig Joure bekeken was, aanvaarden we weer de terugreis. In Grootebroek werd ons door Happy Days een voortreffelijk diner aangeboden. Het eten was royaal en heerlijk. De stemming was heel fijn. Het was kortom, een geweldige dag. Dankzij de inzet van Plony Rood – Neuvel, Nel Koomen – Appelman en Cees Sijm. Hartelijk dank voor de organisatoren voor deze prachtige dag.
03-06 – 2025. Gerard Sijm.
Varendevort Vrijdag 6 juni 2025
Een aktiviteit van de stichting Vrienden van Johannes de Doper
Om 15.00 uur worden we verwacht bij smederij Sneeboer aan de Tocht. Als ik arriveer in de mooi, in oranje stijl , versierde hal worden we hartelijk welkom geheten door het organiserende zestal, ook mooi verkleed in Nederlandse stijl.
Er hebben zich 22 vrienden aangemeld, er is heeft helaas een iemand zich ziek moeten melden.
We krijgen koffie/thee met lekkere cake en Garm de draaier draait al wat achtergrondmuziek.
Dan worden we verdeeld in 3 groepen en gaan we de schuit in, met als schippers, Kees, Piet en Pieter, die ons door de Stede Broec gaan varen. Het is redelijk droog weer, en met drank aan boord varen we achter langs de huizen. Het is altijd weer goed kijken, van waar varen we nu. Achter de IJmert – en St. Martinusstraat., dan door de “nieuwe” wijken. Onderweg wordt gezellig kennisgemaakt en gekletst.. Om 4 uur wordt er gestopt langs de Esdoornlaan, waar Trudi en Garm met bladen met hapjes langskomen, een welkome afwisseling. We vervolgen onze weg en zien hoe mensen prachtige overkappingen hebben gemaakt in hun achtertuinen, maar ook gezellige zitjes en prachtige bloeiende planten..
Bij het Louis Couperushof zien we de organisatoren weer verschijnen met hun lekkere hapjes, daar wordt weer heerlijk gebruik van gemaakt. Dan varen we verder over het aquaductrichting Lutjebroek en weer terug naar de Tocht. Daar staan ze alweer klaar met diverse dranken en gaan we barbecueën en eten van de diverse salades.
Garm draait weer gezellige Nederlandse muziek en we mogen meezingen.
Er wordt een quiz gehouden over onderwerpen die met Grootebroek te maken hebben. De eerst prijs wordt gewonnen door Ton, Petra en Vera, die met een mooie medaille omhangen worden.
Nico bedankt Trudi en Garm, Jaap en Wilma, Gerard en Josine en de schippers Kees, Piet en Pieter met een potje heerlijke honing voor alle tijd die zij hierin hebben gestoken.
Dan zitten we nog een tijdje gezellig aan, om deze dag goed af te sluiten
Namens de vaargenoten Ria.
Verslag van reisje naar Dokkum.
Om 8.20 uur vertrok de luxe touringcar met 58 personen richting Dokkum om de geschiedenis van Bonifatius te leren kennen. Ook kregen we meer informatie omtrent Titus Brandsma die in 2022 heilig is verklaart.
De busreis liep voorspoedig en rond 10 uur arriveerden we in Dokkum waar we werden ontvangen met koffie en gebak.
Na deze pauze gingen we in groepen van ongeveer 11 mensen onze wandeling maken in Dokkum. Onze gids van de groep was Nico Nieuwendijk.
Dokkum is een mooie historische vesting stad met vele leuke bezienswaardigheden.
Het hoogtepunt was de kapel gebouwd als herdenkingsplaats van Bonifatius.
Hier worden voornamelijk in de zomer diverse herdenkingsdiensten gehouden ter nagedachtenis van Bonifatius. Ook wordt aandacht geschonken aan het leven van Titus Brandsma.
Na deze rondleiding kregen we een prima verzorgde lunch in hetzelfde restaurant van onze koffiepauze.
Na de lunch kon eenieder zijn eigen weg gaan om nog nader met de stad Dokkum kennis te maken. Wij hebben het Museum van Dokkum bezocht die ons nog meer informatie over de stad gaf. Tijdens de dag hadden Tinie en Ik een aantal leuke ontmoetingen met mensen die we nog niet kenden. Dit was ook een toegevoegde waarde van de dag.
Om kwart voor vier gingen we weer richting huiswaarts. In de Stek kregen we een mooi buffet aangeboden waar we gezamenlijk een gezellige tijd doorbrachten.
We kijken terug op een gezellige dag en bedanken het organiserende comité voor deze dag.
Tinie en Evert Bot 8 juni 2024
Varendevort zaterdag 14 september
Een aktiviteit van de stichting Vrienden van Johannes de Doper
Er zijn 23 mensen die zich hebben opgegeven en we worden verdeeld in 3 groepen.
Het is prachtig weer als ik om half drie bij Gerard en Jozien achter het huis kom, waar de stoelen buiten al klaarstaan. We krijgen een glaasje champagne aangereikt , waarmee we proosten op een mooie, gezellige dag. Daarna krijgen we koffie/thee met allerlei lekkers. Dan maant onze kapitein Piet ons om de schuit in te stappen. We varen achter de huizen van de Schrijverwijk, de Nicolaasstraat, Pastoor Gielenstraat, de Lelielaan en dan door de Spoorsloot naar de Molenbuurt.
Bij Trudi en Garm hangt de vlag al uit en staan daar ook de stoelen lekker buiten voor ons. We drinken eerst wat en er wordt aangenaam gepraat over van alles en nog wat. Dan gaan we naar binnen waar de tafel al gedekt staat. Zij hebben gezorgd voor 2 soorten lekkere soep en allerlei soorten stokbrood. Dan krijgen we een blaadje, waarvan we allemaal een bootje vouwen, we zijn tenslotte op roet met varendevort. Carla kan het het snelst en heeft een medaille verdiend.
Om 16.30 varen we weer verder, we kruisen de Zesstedenweg, onderdoor, varen achter het kerkhof langs en komen bij de vlag van Wilma en Jaap. Hier staat het bier en ander drank al koud en onze kok Jaap staat in vol ornaat op ons te wachten. Wilma serveert de drank en wij genieten. Na enige tijd worden we verzocht aan de gedekte tafel plaats binnen te nemen, waar Jaap ons een heerlijk gerecht serveert. Hij houdt van koken en dat proeven we. We hebben inspirerende gesprekken en drinken nog koffie toe.
Piet vaart ons om 18.45 uur achter de huizen van Grootebroek weer naar Jozien en Gerard toe. Daar wacht ons een heerlijk toetje en zitten we nog een tijdje gezellig aan, om deze dag goed af te sluiten. Nicolette bedankt Gerard en Jozien en kapitein Piet voor hun inzet op deze geweldige dag en bedankt ze voor alles
Ook Trudi en Garm, Jaap en Wilma bedankt voor alle tijd die jullie hierin hebben gestoken.
Zeker voor herhaling vatbaar vinden we.
Namens de vaargenoten Ria.
BEDRIJVENBEZOEK ZATERDAG 5 OKTOBER 2024 bij
Vreeker BV, De Hout 47a in Hem.
Connection Systems Westerbuurt 25.Venhuizen
Om 13.00 uur staan 60 mensen bij de Kloet klaar om in de bus te stappen. We worden welkom geheten in de bus door Jan Broersen, namens de nieuwe stichting. Hij bedankt Piet Reus die het zoveel jaar gedaan heeft voor de kerkenveiling. En is blij is dat er weer zoveel belangstelling is. We gaan naar Venhuizen, waar de helft eruit stapt bij Connection Systems de rest, wij dus gaan verder naar de Hout naar Vreeker
Antoon Vreeker staat ons al op te wachten bij de deur en heet welkom. De koffie/thee met petit fours staan al voor ons klaar en we mogen gaan zitten. Antoon begint met zijn diapresentatie. Als wij aan Vreeker denken, denken we aan de begraafplaats. Zo zijn zijn ouders begonnen in 1997, maar inmiddels bestaat de Vreeker groep uit 7 bedrijven, die allemaal met elkaar kunnen samenwerken. De bedrijven worden veelal gerund door familieleden, hun familieband is dan ook in al hun werkzaamheden terug te vinden. Ze werken samen om het beste resultaat te bereiken. Hun motto is: We doen dit samen en niemand is alleen.
Naast de Begraafplaatsservice, is er Vreeker bestrating en Groen, Vreeker Houtbewerking, Jan Reek natuursteen, Metaal Maatwerk maar ook Hemelwater techniek en M.L.V.V..
In de toekomst hebben we een regenwatertank onder ons huis voor de was, wc en om te douchen. Ze kunnen 10 weken droogte aan. We gebruiken water van de P.W.N. alleen nog voor consumptie.
Dan is er het bedrijf M.L.V.V., die richt zich op duurzame energie, die van de zonnepanelen komt. We krijgen een grote kast met accu’s en we maken gebruik van energie beheer, helemaal zelf, ze streven naar een groene toekomst..
Vreeker heeft projecten in heel Europa, maar ook het schoolplein en de omgeving van de Praktijkschool in Hoorn. Dit in samenwerking met de leerlingen. Ze hebben afvaltonnen en het onderhoud daarvan in het Streekbos, maar ook op het Stadsstrand in Hoorn. Op de Marker Wadden zorgen zij voor de energievoorziening.
We zien mooie plaatjes van daktuinen, prachtige trappen, maar ook het frame achter op een zeilschip met zonnepanelen. Teveel om op te noemen, dan splitst de groep in tweeën en gaan we de bedrijfshallen in. Daar zien we de kasten met accu’s voor zonne-energie en de pompen met filters voor het hemelwater. Zowel voor particulieren als bedrijven. We krijgen nog meer uitleg, Anton wil ons nog meer vertellen, maar dan moeten we de bus in.
Nico bedankt de heren van Vreeker voor de geweldige uitleg en ontvangst en we krijgen nog een tasje met allerhandige aardige artikelen mee. Wel zijn heel wat wijzer geworden in deze mooie bedrijven.
Dan vertrekken we naar Connection Systems
Frank en Linda staan klaar met allerlei soorten drinken. Mijn kleinzoon Aris begeleidt mensen die met de lift willen. Als we allemaal een plekje hebben gevonden begint Frank met zijn dia presentatie. Frank en Linda hebben dit bedrijf
25 jaar geleden opgericht. Het bedrijf specialiseert zich met camera’s in handhaving, verkeersonderzoek, veiligheid en beveiliging, en onderhoudt sterke relaties met (inter)nationale overheidsinstanties zoals politie, wegbeheerders, spoorwegen, defensie, academische instellingen en grote steden.
Ze doen zo’n 300 projecten per jaar en hebben 3000 camera’s in openbaar gebied hangen.
Dagelijks werken er ongeveer 70 knappe koppen in Venhuizen en Brabant, en 30 man in India aan het leveren van data, die behoort tot een van de betrouwbaarste in de markt. Hun kracht zit in hun innovatieve karakter, vindingrijkheid en een eerlijk advies. Ze zijn 24/7, alle dagen ook de weekenden bereikbaar en aan het werk. Als er een moord wordt gepleegd in een grote stad, eisen de mensen dat er cameratoezicht komt, dus moet Connection Systems er camera’s plaatsen. Het ophangen is zo gebeurt, maar alles instellen duurt een halve dag.
Connection Systems is ook actief bij festivals in het hele land. Daar zorgen ze dat de mensenmassa’s in de gaten gehouden kunnen worden. Op onze vraag of ze ook zakkenrollers zien, antwoordt Frank, dat dat teveel een op een zou zijn, het gaat om het grote geheel. Zij gebruiken geavanceerde dataverzamelingsmethoden, waaronder voertuigclassificatie, kentekenregistratie, snelheidsmetingen en de detectie van smartphonegebruik tijdens het rijden om een smartphonegebruikers te flitsen. Ze hebben daar heel veel uren in gestoken, ze hebben onder andere te maken met privacy, precieze hoogte van de ruit van de auto en weerspiegeling van de ruit.
Een van de recente innovaties is de “FlexFlitser”. Die levert snel zijn geld op, want er rijden heel veel mensen te hard. Maar ook, zoals we afgelopen maandag voor de radio hoorden, bij de spoorwegovergangen, moeten er meer komen. Dan maken we nog een rondje door het bedrijf en zien allerlei camera’s en de flitspalen, klaar voor gebruik.
U bent gewaarschuwd!
Bijzonder om in zo’n mooi pand te kijken waar we weleens langs fietsen. Ook om te weten wat er gebeurd en wat ze doen.
Nico bedankt Linda en Frank voor de uiteenzetting en de hartelijke ontvangst en wenst ze veel succes in de toekomst.
Na ophalen mensen van Vreeker rijdt de bus naar de Kloet, iedereen haalt zijn fiets of auto op, en dan met zijn allen naar de Stek, waar we nog een gezellig borreluurtje hebben en lekker eten met elkaar.
Nico Nieuwendijk dankt iedereen: vertelt dat de parochiereisdag groep is toegevoegd aan de activiteitencommissie van de stichting en bedankt iedereen na een geslaagde middag waar we veel over d bedrijven weten zijn gekomen, maar bedankt met name voor het vertrouwen van alle mensen in de Stichting en haar doelen en opzet,
Ria Botman, secretaris
Maandag 27 januari 2025
Op maandagavond kwamen zo’n 52 personen naar de Praktijkschool.
Vanaf half zes stonden de leerlingen ons al op te wachten om ons welkom te heten en de jassen aan te nemen.
Nadat iedereen een plaatsje had gevonden en zijn drankje had gekregen, heette Alice Compier namens het personeel ons welkom, daarna nam Nico het woord namens de stichting . hij was blij met zoveel animo en vertelde dat we druk bezig zijn met ons nieuwe programma voor het komende jaar, met o.a. een kermisborrel/reunie op vroeger Kermismaandag 4 augustus in de Stek en de Grootebroeker Dagtocht op 3 juni naar Joure.
Toen konden de gezellige gesprekken weer verder gaan. We begonnen met een heerlijk amuse , pompoenensoep. Daarna werden prachtig opgemaakte borden geserveerd met rode bieten carpaccio, rucola, feta kaas, walnoten en munt. Intussen stonden er ook toast en stokbrood met smeersel op tafel. Wat een smakelijke leuke combinatie. Nadat we hiervan genoten hadden, kwam het verzoek aan de heren om van tafel te wisselen en nieuwe gesprekspartners te zoeken. Niet iedereen vond dat een geslaagd idee.
Daarna kwam het hoofdgerecht. Heerlijke getrancheerde varkenshaas met stroganoffsaus en diverse groenten en gebakken aardappeltjes. We smulden er weer van en wisselden van gedachten met onze tafelgenoten.
Het toetje was een mini appeltaartje met vanille-ijs en slagroom. Dat kunnen ze me wel elke week voorzetten, echt een traktatie. We sloten af met kopje koffie/thee met chocolade-rotsjes.
Na al dit lekkers en de gezelligheid bedankt Nico de hele restaurantploeg, Lars, Thijs, Denise, Fatima, Maud, Bram, Dani, Luna, Ibra, Nessa, Elis en Milan,dit alles onder leiding van Arjan Groot, Alice Compier en Peter Smit.
Voor Peter Smit was het de afsluiting, hij gaat met pensioen en hem werden nog extra bloemen, mooie wijn van Nico en het kistje van Gourmet overhandigd.
Het was een zeer geslaagde avond en iedereen ging zeer voldaan naar huis.
Volgend jaar zeker in het programma.
Ria
Biljarten met de Vrienden van Johannes de Doper
Er hadden zich 13 deelnemers voor het biljarten opgegeven.
In overleg met Karin van Dorpshuis De Stek, werd de datum op 1 Februari 2025 gezet.
De algehele leiding was in handen van Ko Smit, die dit klusje van Sjaak Koster heeft overgenomen.
Alle deelnemers kregen een uitnodiging, met het verzoek tijdig, hongerig en dorstig in de Stek aanwezig te zijn. Tijdens de koffie met gebak, kwamen we er achter dat Aad nog ontbrak. Effe bellen, en hij kwam er aan.
Een ieder werd ingedeeld in teams van 4 ,en 1 team van 5. Elke deelnemer speelde 2 partijen Libre over 20 beurten.
De mindere biljartgoden werden bijgestaan door de betere biljarters, zodat er driftig op los gescoord werd.
Persoonlijke records gingen aan flarden, en we kwamen bijna papier tekort om de hoge scores te noteren.
Toppers waren Gerard, Nico en Piet, die dik boven hun kunnen speelden. Ondertussen werden we door Karin voorzien van de broodnodige drankjes en hapjes.
Vervolgens werd er per biljart ge-honderd. Een spel met 4 ballen, waarbij men precies op 100 punten dient uit te komen. Er werd driftig gerekend en gespeeld, waarbij men moest uitkijken om de juiste bal combinatie te raken, zonder over de 100 te gaan. Dat was niet voor iedereen even makkelijk, maar er was “hulp” genoeg. Het is maar goed dat er geen kruisbeeld in de Stek hangt, want het taalgebruik bij gemiste kansen, hadden wel een uurtje biechten nodig.
De broertjes Smit, wisten op elk van hun biljart, de gemoederen wat op te stoken, zodat er van stil biljarten geen sprake meer was.
De drankjes en hapjes gingen erin als koek, en er werd wederom gewisseld van speltype. Nu kwamen het “Vlotbruggen”, “Marmotten” en “Rondje om de kerk” aan de beurt. Op elk biljart verschenen constructies, waarbij men door goed te mikken, of met juiste dosering te stoten, punten kon behalen.
Bij het “Rondje om de kerk” was het de bedoeling om zo gemeen mogelijk voor je tegenstander te spelen. Bal zo weg zien te leggen, dat de volgende speler geen kans had om hem te raken. Nou…… dat kunnen ze wel, dat dwarsliggen.
Ondertussen kwam Karin met heuse broodjes kroket, waarbij je zelfs mosterd kon krijgen. Eindelijk effe stilte in de biljartkamer. Daarna werden de te spelen rondes afgewerkt, en konden we om 17.30 overgaan tot de prijsuitreiking.
Gerard Besseling ging er met de kaas vandoor, Piet Eg met de leverworst en Hans Slagter met het notenpakket.
En als laatste verrassing ging een ieder met een bosje kwaliteits tulpen naar huis, welke beschikbaar waren gesteld door Jan Ruiter.
Karin werd met ’n notenpakketje bedankt voor de goede zorgen, en Jaap Smit sloot af met een bedankwoordje namens alle deelnemers. Na alles opgeruimd te hebben, ging een ieder met een glimlach en handen vol naar huis.
Zeer zeker voor herhaling vatbaar.
Ko